Toen iedereen dan aangekomen was zijn we aan een grondige schoonmaak begonnen en dat was nodig, maar nadat alles proper en netjes was zaten wij eigenlijk heel comfortabel naar onze normen.
De volgende dag hebben wij dan dit rare vliegveld eens uit de hoogte bekeken en toen was het al heel wat duidelijker. Vanuit de lucht kreeg dit vliegveld eindelijk een vorm en kon ik er een beeld van vormen.
Diezelfde dag om 17 uur 15 heb ik mijn eerste vlucht Ka 8 in Issoudun gedaan en al duurde hij maar 25 min, ik wist hoe alles eruit zag en ik zou het vliegveld via bepaalde punten terug vinden en landen op de juiste baan via een rechts circuit.

Maandag 14/7 was normaal een rustdag voor mij, om 18 uur heb ik dan toch nog een vluchtje met de jeans gedaan. Dit was mijn tweede vlucht zowel met de jeans als op dit vliegveld en zodus een hele ervaring.
Alles bij elkaar ben ik dan ook nog 2 uur in de lucht geweest en de omgeving eens goed in mij opgenomen. Issoudun ligt op 9 km, de antennes van de storende radio iets verder naar links, de bossen aan de andere kant en voor de rest immense velden, voor een buitenlanding moesten wij ons niet teveel zorgen maken.
Wat een luxe, wat een ervaring, zalig en te veel om te beschrijven.

Dinsdag 15/7 ben ik dan mee geweest met de grote vogel (nimbus 4D), even heb ik hem zelf met knikkende knieën mogen vliegen.
Maar dan begon het echte werk zoals Jan zei en het ging verschrikkelijk snel vooruit, wat een ervaring doorsteken aan 160 km/h met Ken in de Nimbus 3 aan onze zijde.

De kaart die ik bij had om te volgen waar wij naar toe vlogen was te klein, ik had nu Issoudun heel breed lokaal gezien en ervaren wat het is om te vliegen met de echte renpaardjes.
Na de landing kreeg ik te horen dat Bart en Ewald buiten lagen. Samen met Albert ben ik gegaan om den Ewald te halen. Albert had het goed opgeschreven waar Ewald lag, een fluitje van een cent. GPS hadden wij niet nodig aan de watertoren links af en daar lag hij????
Albert heeft een goede wandeling gedaan doch geen zwever Kilometers in de omtrek te bekennen. Albert zouden wij toch niet de GPS uithalen???

Volgens de GPS was het nog 14 km verder en zo zijn wij dan bij de buitenlanding aangekomen. Zwever afgebouwd en terug richting Issoudun.
Onderweg kwamen wij dan nog de ophaalploeg tegen om Bart op te halen.

Woensdag 16/7 verplichte rust wegens het weer voor iedereen en een welgekome afkoeling na de zwoele en voorgaande zweterig dagen.
Op Donderdag 17/7 veel wind en mooie wolken, toch durfde ik niet goed vertrekken. Ewald en ik hadden nochtans afgesproken om op en af naar Vatan (50 km) te vliegen. Maar het ging mij niet goed, moeilijke pompen, te veel wind, geen goestig, te lui. Ik weet het niet, dan maar breed lokaal wat rond gehangen met de CK en na 3 uur vliegen terug geland.
Ewald landde een tijd na mij met de mededeling dat hij rond was en dat een fluitje van een cent was geweest. Bij het terug komen had hij volgens hem gevlogen met een glijgetal gelijk dat van een NIMBUS???
Was ik toch maar doorgegaan? Potverdorie!

Vrijdag18/7 en weeral blauwe termiek tot 1300 meter. Om 13 uur omhoog met de CK en maar eens op en af naar Vierzon (73 km). Na de ervaring van de vorige dag hield niets mij nog tegen ik moest en zou op afstand gaan.
Alles ging goed er waren pompen en ik was al aan het denken om Romorantin er ook nog bij te nemen. Maar dan begon het minder goed te gaan en na 2 uur vliegen lag ik buiten in hetzelfde veld als Ewald een paar dagen eerder.
Mijn tweede buitenlanding zat erop en nu maar wachten op de ophaalploeg. Een uurtje later stonden ze er al, Willy en Maggy. En geloof mij Maggy had dit nog gedaan en 25 min later was de zwever op de remork en wij klaar om terug te rijden.
Maggy, o Maggy, zij verzorgde haar mannen op het veld maar ook ver!! daarbuiten. Wij zijn u dankbaar.
Onderweg dan maar winkelen in Issoudun met de zwever voor de deur. Maggy en die twee vuile kerels achter haar aan winkelen. Wij hadden zoals zo dikwijls bekijks en Maggy moest deze keer niet aan de kassa uitleggen waarom ze elke dag zoveel eten kocht.

Zaterdag 19/7 een rustdag voor mij en in de avond zijn wij dan Willy gaan ophalen. Voor diegenen die dit niet geloven hadden wij een prof fotograaf meegenomen die een reportage gemaakt heeft van deze ophaling. Foto's te bekomen bij Cats & Dogs.
Het afbouwen van de Ka 8 gaat ons nu al heel goed af en in geen tijd weer op weg naar Issoudun.
Zondag 20/7 was een rustdag en zo ook voor mij. Rustig onder een boom met een koel glaasje vruchtensap de bedrijvigheid ronddom mij wat bekeken. Om 5 uur dan mijn derde start met de jeans en nogmaals 45 min lokaal rond gevlogen.
Maandag 21/7 lokaal wat rond gevlogen en voor het eerst in de vuurpompen gevlogen. Met de vario tegen de aanslag omhoog.

Dinsdag 22/7 de laatste dag en vandaag ziet het er goed uit. Albert en ik hebben beide een proef van 216 km uitgeschreven.
Om 13 uur omhoog met 4/8 bewolking en in geen tijd op 1000 meter, door de startlijn en op weg naar het eerste keerpunt Vierzon. Deze keer blijf ik ver van de bosranden en boven de velden.
Vierzon halen gaat goed toch mijn keerpunt ligt volledig in het blauw. Dan maar hoogte halen 1400 meter en naar mijn keerpunt en terug naar deze laatste wolk.
Terug hoogte en dan op weg naar Romorantin, bijna heel deze afstand afgelegd in het blauw met 1/8 bewolking. Romorantin gerond en naar het volgende keerpunt Chatillon sur Indre (57km) .

Dit gaat vlot en alleen op mijn keerpunt dat weer in het blauw lag wat problemen gehad.
Terug naar het volgende keerpunt Massay op 800 meter hoogte in het blauw en al kwart voor zes. Ik zag het niet meer goed zitten, toch maar door. Een half uur later goed op weg op 1400 meter maar toch besluit ik af te breken en dadelijk naar Issoudun te vliegen.
Het is ondertussen kwart na zes en nog 40 km naar Issoudun. Gelukkig beginnen de boeren hun velden terug af te branden zodat ik vlot terug op weg kan naar Issoudun. Een half uurtje later 1400 meter en op 17 km van Issoudun. De afstandvlucht zit erop en er komt geen buitenlanding.
Om 7 uur land ik een kwartiertje na Albert die ook afgebroken heeft. Niettemin hebben wij er toch elk 205 km erop zitten. Een mooi einde voor een mooi verlof.

Woensdag 23/7 vertrokken Ewald en ik, elk met een remork, terug op weg naar huis en om 18 uur 30 zat het erop. Albert en Willy gingen samen in Hugo's auto en de remork terug richting Kiewit.
Hugo zou proberen de Jantar terug te vliegen naar Kiewit en slaagde hier bijna in. In Landen op een pompje van Kiewit moet hij ook een buiten landing maken.
Om middernacht zat dan ook hun vliegkamp erop. Ook de avonden waren zeer gevuld en plezant. Hugo die de loggers leeg maakte, nieuwe proeven ingaf voor de volgende dag.

Elke avond nakaarten tot na middernacht, gezellig buiten onder een sterrenhemel waar we hier alleen maar van kunnen dromen. Heeft er al iemand de melkweg gezien, weet iedereen waar de poolster ligt. Ik had er geen idee van dat er zoveel satellieten over ons hoofd kwamen.
Albert voor de Barbecue en Maggy die alles op voorhand gereed gemaakt had , en wij maar smullen. Geloof me ik heb er geen kilo gelaten.

Het was een zeer geslaagde vakantie en een aanrader voor volgend jaar. Ik zal er zeker terug bij zijn.

Groetjes Eddy van den CK